خرید بک لینک


چه دردیست در میان جمع بودن

چه درديست در ميان جمع بودن..

ولی در گوشه ای تنها نشستن

برای دیگران چون کوه بودن

ولی در چشم خود آرام شکستن

برای هر لبی شعری سرودن

ولی لبهای خو همواره بستن

به نزد عاشقان چون سنگ خاموش

ولی در بطن خود غوغا نشستن

به غربت دوستان بر خاک سپردن

ولی در دل امید به خانه بستن

به من هر دم نوای دل زند بانگ

چه خوش باشد از این غمخانه رستن..!


برچسب: نویسنده: یوسف محمدی تاريخ: شنبه 24 مرداد 1405 ساعت: 9:46

صفحه بندی